DK၊ ၊မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသည္ လူမ်ဳိးဘာ သာေပါင္းစံု တို႔ျဖင့္ ဆူညံစည္ ကားေနျပီး မေလး၊
အင္ဒီးယန္း (အိႏၵိယလူမ်ဳိး) မ်ား၊ တ႐ုတ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာလူမ်ဳိးေပါင္းစံု တုိ႔ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ
အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ၾကေသာ ႏိုင္ငံတခု ျဖစ္သည္ဟု အစိုးရ၏ ကမာၻလွည့္ ခရီးသြား႒ာနမွ
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ပံုရိပ္အား ျမွင့္တင္၍ တိုးရစ္မ်ားအား ဆြဲေဆာင္ရန္ ၾကိဳးပမ္း
ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ နာဂ်စ္မွလည္း ၄င္းဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရ၏ ေဆာင္ပုဒ္ ျဖစ္ေသာ
“1Malaysia” အား ေၾကျငာ ခဲ့ခ်ိန္၌ ထိုသေဘာ တရားကို တထပ္တည္း နင္း
ေလ၏။ “မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ ျပိဳင္ဘက္မဲ့ေသာ ထူးျခားခ်က္ဝိေသသ တရပ္မွာ လူမ်ဳိး
ေပါင္းစံု၊ ႏိုင္ငံသား ေပါင္းစံုတို႔ ယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ ႏိုင္ၾကျခင္း ပင္ျဖစ္သည္” ဟု နာဂ်စ္ဘ္ မွဆို၏။
“1Malaysia” ၏ ရည္မွန္းခ်က္ မွာ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ အင္အားျဖစ္ေသာ၊ အနာဂတ္
ကာလအ တြက္လည္း အေကာင္းဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျဖစ္ေသာ အတူတကြ ယွဥ္ တြဲေန
ထိုင္ ၾကေသာ ႐ွိရင္း စြဲအေန အထားကို မေပ်ာက္ပ်က္ ေစရန္ႏွင့္ စည္းလံုးညီ ညြတ္မွု
အားတိုးတက္ ျမွင့္တင္ရန္ ပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။
အကယ္၍ နာဂ်စ္ဘ္သာ ထိုရည္မွန္းခ်က္ကို အရယူမည္သာ ဆိုပါက အရင္ဆံုး ၾကည့္မွန္
တခ်ပ္အား ခပ္ၾကာၾကာ ေလး စိုက္ၾကည့္ရန္ လိုအပ္၏။ အစိုးရ၏ ေဆာင္ပုဒ္သစ္ မွာ
“1Malaysia” ျဖစ္ေသာ္ ျငားလည္း မေလး႐ွား ၌ ယေန႔အခ်ိန္ တြင္ ျဖစ္တည္ ေနေသာ
လူမ်ဳိးေရး ႏွင့္ ဘာသာေရး တင္းမာမွဳ တို႔သည္ နာဂ်စ္ဘ္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ရာထူးအား စတင္
လက္ ခံခဲ့ေသာ (၂၀၀၉) ထက္ပင္ ပိုဆိုးလာ ခဲ့သည္။
အမွန္မွာ ဤတင္းမာ မွဳမ်ားသည္ လူမ်ားစု ျဖစ္ေသာ မေလးတို႔ ႏွင့္ လူနည္းစု ျဖစ္ေသာ
တ႐ုတ္ တို႔အၾကား လူမ်ဳိးေရး အဓိက႐ုဏ္း ေၾကာင့္ လူေပါင္း (၂၀၀) ခန္႔ေသဆံုး ခဲ့ရေသာ
(၁၉၆၉) ခုႏွစ္ မွစ၍ ပို၍ဆိုး ဆိုးလာခဲ့ေလသည္။ လတ္တေလာ ပို၍ ဆိုး႐ြားလာ မွဳ
သည္ကား အေျပာႏွင့္ ေရာ အလုပ္ႏွင့္ပါ လူမ်ဳိးေရး ဂိုဏ္းဂဏစြဲ ရန္စမွဳ မ်ားကို
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း မွ လႊတ္ထားျခင္း
ျဖစ္၏။ ဥပမာဆိုရေသာ္ (၂၀၁၀) ဒီဇင္ဘာလ အတြင္း၊ ခရစၥမတ္ေန႔ ေပ်ာ္႐ြင္ ပြဲ အခမ္း
အနား အားတက္ ေရာက္ရန္ ကြာလာလမ္ပူ ကက္သလစ္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး မွ
နာဂ်စ္ဘ္အား ဖိတ္ၾကားခဲ့ရာ နာဂ်စ္ဘ္အား ထိပါးေစ သလို မျဖစ္ေစရန္ အတြက္ လက္ဝါး
ကပ္တိုင္ မ်ားအား ဖယ္႐ွားရန္၊ ခရစၥမတ္သီခ်င္း မ်ား မဆိုရန္၊ မဖြင့္ရန္ ႏွင့္ ဆုေတာင္း
ပတၱနာ ျပဳျခင္း မ်ားမလုပ္ ရန္ ၄င္း၏ လက္ေထာက္ တဦး ျဖစ္သူ ဟာဒက္ဗ္ေကာရ္
(Hardev Kaur) မွ ေျပာခဲ့သည္။ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသား မ်ားအေန ႏွင့္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္
တဦး၏ ေမတၱာရပ္ ခံခ်က္အား လက္မခံဟု ေျပာ၍ ရသည့္ အလား၊ ထုိကိစၥႏွင့္
စပ္လ်ဥ္း၍ သူမ အေနႏွင့္ ေမတၱာရပ္ခံ ခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ျပီး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္
ထုတ္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဟု ဟာဒက္ဗ္ေကာရ္ မွ ေနာက္ပိုင္း တြင္ ဆိုခဲ့သည္။
အလားတူ ဥပေမယ်မ်ား မွာလည္း အမ်ားအျပားပင္။ (၂၀၀၉) စက္တင္ဘာ တြင္
ႏြားေခါင္းျပတ္ တခုကို ဟိႏၵဴဘုရား ေက်ာင္းသို႔ သယ္လာေသာ ဆႏၵျပသူ မ်ားအား
မေလး႐ွား ျပည္ထဲေရး ဝန္ၾကီး ဟီ႐ွမ္မူဒင္ မွ ေတြ႔ဆံုခဲ့ ျပီးေနာက္ပိုင္း ဆႏၵျပသူ
တို႔ဘက္မွ ခုခံကာ ကြယ္ေပးေသာ သတင္းစာ ႐ွင္းလင္း ပြဲတရပ္ အား ဟီ႐ွမ္မူဒင္
မွျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ ထိုမွ (၂) လအၾကာတြင္၊ မေလး႐ွား စစ္တပ္တြင္ မေလးလူ မ်ဳိး
မ်ား သာ အမ်ားစု ျဖစ္ေနရ ျခင္းမွာ အျခားေသာ လူမ်ဳိးမ်ား တြင္ မ်ဳိးခ်စ္စစ္ ေခါင္း
ပါးေသာ ေၾကာင့္ဟု မေလး႐ွား ကာကြယ္ေရး ဝန္ၾကီး ျဖစ္သူ အာမက္ ဇာဟစ္
ဟာမီဒီ မွ လႊတ္ေတာ္ တြင္ ေျပာခဲ့၏။
လူထု ဖိအားေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ၄င္းမွ သူ၏စ ကား အတြက္ ေတာင္းပန္ မွဳ ျပဳခဲ့ရသည္။
လံၾကဳပ္မ်ား ေန႔စဥ္ ဖြေနျပီး၊ လူမ်ဳိးေရး အမုန္းတရား မ်ား ႐ုိက္သြင္း မွုမ်ား အား ပံုႏွိပ္ ျဖန္႔ခ်ိ
ေန သည္ဟု မေလး႐ွား အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ေသာ လင္မ္ကစ္တ္ဆ်န္း (Lim
Kit Siang) မွဆိုေသာ မေလးဘာ သာျဖင့္ ထုတ္ေဝ ေသာ ေ႐ွ႕ေဆာင္ သတင္းစာ တေစာင္မွာ
မေလးသံေတာ္ဆင့္ ဟု အမည္ရေသာ ဥဴတူဆန္မလႅာယု (Utusan Melayu) ျဖစ္သည္။
ထို ဥဴတူဆန္မလႅာယု သတင္းစာ ၏ပိုင္႐ွင္မွာ နာဂ်စ္ဘ္၏ ပါတီျဖစ္ေသာ ညီညြတ္ေသာ
မေလးႏိုင္ငံေတာ္ပါတီ – အမ္ႏို ျဖစ္ေန ျပန္၏။ အတိုက္အခံ မ်ားသည္ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံအား
အက်င့္ ပ်က္ ကြန္ျမဴနစ္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ၏ လက္ေအာက္ခံ ကိုလိုနီ ျဖစ္ေစလိမ့္ မည္ျဖစ္ျပီး
မေလးဘုရင္ စနစ္အား ဖ်က္သိမ္း လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္ဟု ဥဴတူဆန္ သတင္းစာ မွ ဖြသည္။
ဥဴတူဆန္သည္ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသား တ႐ုတ္ႏြယ္ ဖြားႏိုင္ငံ ေရးသမား မ်ားအား ပံုမွန္
ေဝဖန္တိုက္ ခိုက္ေလ့႐ွိ ျပီး တ႐ုတ္ ႏြယ္ဖြား အတိုက္အခံ အမ်ဳိးသမီး လႊတ္ေတာ္ အမတ္
တဦးျဖစ္ေသာ ဆီပူတဲရ္ ျမိဳ႕နယ္၏ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ျဖစ္သူ ထရီဇာေကာ့ခ္ (Teresa Kok)
အား သုတ္သင္ သင့္သည္ ဟူ၍ပင္ ပင့္ ခဲ့ေသးသည္။ သည္းခံႏိုင္ စြမ္းမ်ား တစထက္တစ
ေလ်ာ့ပါးလာ ေနျခင္းမွာ ႏိုင္ငံေရး အရ စိန္ေခၚမွဳသာ မကပဲ စီးပြားေရး ျပႆနာ တရပ္
လည္းျဖစ္သည္။
တခ်ိန္က ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံ မ်ားထဲတြင္ စတား ျဖစ္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား အနက္ တခု ျဖစ္ေသာ
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး သည္ ျပီးခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္ တြင္ သာမန္ေအာက္ အဆင့္
တြင္သာ ႐ွိခဲ့သည္။ (၂၀၂၀) မတိုင္မီ ဖြံ႔ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံတ ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေစရ မည္ဆိုေသာ မေလး႐ွား
ေလလံုးၾကီးၾကီး အား လက္ေတြ႔ျဖစ္ လာေစရန္ ယခု ဆယ္စုႏွစ္ အတြင္း မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏
စီးပြားေရး သည္ ႏွစ္စဥ္ (၈%) တိုးတက္မွု ႐ွိေနရန္ လိုအပ္သည္။ (၈%) တိုးတက္မွဳ အဆင့္
အတန္း ရ႐ွိရန္ အတြက္မွာ ျပည္တြင္း ႏွင့္ ျပည္ပမွ အဓိက က်ေသာ ပုဂၢလိက ရင္းႏွီး ျမွဳပ္ႏွံမွု
မ်ား၊ အဆင့္ျမွင့္ တင္ထားေသာ လူ႔စြမ္းအား ရင္းျမစ္ႏွင့္ ထင္႐ွားေသာ စီးပြားေရး ျပဳျပင္
ေျပာင္းလဲမွုမ်ား လိုအပ္ေနျပန္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုတိုးတက္ မွုကို ရ႐ွိရန္ လိုအပ္ေသာ
လမ္းေၾကာင္း တြင္ ပိုပိုဆိုး လာေနသည့္ု လူမ်ဳိးေရး ႏွင့္ ဘာသာေရး တင္းမာမွဳ မ်ားက
ပိတ္ေနၾက၏။ (၂၀၀၇) ႏွင့္ (၂၀၀၉) ခုႏွစ္မ်ား အတြင္း၊ ႏိုင္ငံမွ ထြက္ခြာသြား ၾကေသာ
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသား အေရ အတြက္ မွာ ငါးသိန္း နီးပါး႐ွိခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံျခား ႐ွိ မေလး႐ွား
ႏိုင္ငံသား ပညာ ႐ွင္မ်ား ၏ စုစုေပါင္း အေရ အတြက္ ထက္ႏွစ္ဆ ပင္ ေက်ာ္ေနခဲ့သည္။
(၂၀၀၈) ခုႏွစ္တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံ႐ွိ စကၤာပူအမ်ဳိးသားတကၠသိုလ္ (NUS) ႐ွိနည္းျပ၊
ကထိက (၃၀%) မွာ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသားပညာတတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။။ မေလး႐ွားမွ
ျပည္ပ သို႔ထြက္ ခြာသြား ၾကသူ အမ်ားစု မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ အတြင္း၌ ပင္ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး
လုပ္ငန္းမ်ား ႏွင့္ အစိုးရ အလုပ္မ်ား ၌ သာတူညီမွ် ၾကိဳးစား ယွဥ္ ျပိဳင္ ခြင့္ မ႐ွိေသာ
ဒုတိယ တန္းစား ႏိုင္ငံသား အဆင့္ အတန္းအား စိတ္ကုန္ေန ၾကေသာ တ႐ုတ္ႏြယ္ဖြား
မ်ားႏွင့္ အိႏၵိယႏြယ္ဖြား အတတ္ပညာ ႐ွင္မ်ား ျဖစ္ဟန္႐ွိသည္။
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ မွ ျပည္ပ သို႔ ထြက္ခြာ သြားၾကသူ မ်ား ႏွင့္ ျပည္ပတြင္ ပညာသင္ ယူၾကေသာ
မေလး႐ွား ေက်ာင္းသား အမ်ားအျပား တို႔သည္ မေလး႐ွား သို႔ ျပန္မလာ ၾကေတာ့ေခ်။
၄င္းတို႔ အနက္မွ အမ်ားစုမွာ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြား မ်ား ျဖစ္ၾက ျပန္သည္။ ၄င္းတို႔၌
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ အတြက္ လိုအပ္ ေနေသာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားဆိုင္ရာ၊
အင္ဂ်င္နီယာ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ၊ သိပၸံပညာ ရပ္ဆိုင္ရာ ကြ်မ္းက်င္မွု အရည္အခ်င္း မ်ား
႐ွိေန၏။ ထိုမွ်မကေသး၊ အာ႐ွတိုက္၏ ၾကီးထြားမွဳ ႏွဳန္း အျမန္ဆံုး ျဖစ္ေနေသာ ေစ်းကြက္
ႏွစ္ခု ျဖစ္သည့္ တ႐ုတ္ ႏွင့္ အိႏၵိယ တို႔ႏွင့္ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ တို႔အၾကား စီးပြားေရး အရ
ဆက္ႏြယ္ မွဳ မ်ားအား ပိုမို တိုးတက္ေစရန္ လိုအပ္ေသာ ယဥ္ေက်းမွဳႏွင့္ ဘာသာစကား
ၾကြယ္ဝမွဳ တို႔ မွာလည္း ၄င္းတို႔တြင္ ႐ွိေနျပန္သည္။ ဤတ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယႏြယ္ဖြား မ်ား
အတြက္ လူမ်ဳိးေရးအရ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမွဳမွာ အသစ္အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါ။ အရင္းအႏွီး
ေထာက္ပံ့ေငြ ပမာဏ ခြဲေဝေပးျခင္း မွစ၍ အိမ္ယာေစ်း ႏွဴန္း ေလွ်ာ့ခ်ေပးမွဳ မ်ားအထိ
|မေလးလူမ်ဳိးမ်ား အတြက္ မ်က္ႏွာလိုက္ ၍ ပိုမိုခြဲေဝေပး ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည့္ မေလး႐ွား
အစိုးရမွ အတည္ျပဳ ေထာက္ခံ ထားေသာ မူဝါဒမ်ားမွာ ဆယ္စုႏွစ္ အေတာ္ၾကာ ၾကာ
႐ွိေနခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူနည္းစု တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြားမ်ား အား ႏိုင္ငံ
ကုိ စြန္႔ခြာသြား ေစသည့္ အခ်က္မွာ စဥ္းစား စရာျဖစ္လာသည္။
ပထမအခ်က္မွာ မေလး႐ွားအစိုးရ အတြင္း၌ ၄င္းတို႔၏ သေဘာထား ဆႏၵမ်ားကို
ထုတ္ေဖၚ ႏိုင္စြမ္းမ႐ွိဟု ထိုလူနည္းစု တ႐ုတ္ႏွင့္ အင္ဒီးယန္း မ်ားမွ ပို၍ပို၍ ခံစား
လာ ေနၾကရသည္။ လက္႐ွိ အာဏာရ ညြန္႔ေပါင္း အစိုးရ အတြင္း႐ွိ တ႐ုတ္ႏွင့္
အင္ဒီးယန္းပါတီ မ်ားမွာ ၄င္းတို႔၏ လူမ်ဳိးမ်ားအာ ကာကြယ္ေပးရန္ ျဖစ္ေသာ္လည္း
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွ စျပီး ၾကားေန သည့္ အေန အထား ျဖစ္လာ
ခဲ့ၾကသည္။ ၄င္းတ႐ုတ္ ႏွင့္ အင္ဒီးယန္းပါတီ မ်ားသည္ တြဲဘက္ျဖစ္သည့္ မေလးႏိုင္ငံေရး
သမားမ်ားထံမွ ထြက္လာခဲ့ေသာ လူမ်ဳိးေရး ထိုးႏွက္မွဳမ်ား ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ၾကီးစြာ
ေရငံုႏွဳတ္ပိတ္ ေနခဲ့ၾကသည္။ ယေန႔ မေလး႐ွား နိုင္ငံ၏ အစိုးရအလုပ္မ်ား၊ ရဲတပ္ဖြဲ႔၊
စစ္တပ္၊ တကၠသိုလ္နည္းျပမ်ား၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခား႐ိွ သံတမန္မ်ား အားလံုးတို႔၏ ၉၀%
သည္ မေလး လူမ်ဳိးမ်ားမွ ေနရာယူ ထားၾကသည္။
ျပည္ပ႐ွိ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသား မ်ား (အမ်ားစုမွာ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယ ႏြယ္ဖြားမ်ားျဖစ္)
ကို ႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ လာေစရန္ လုပ္ေဆာင္ရန္ အတြက္ (၂၀၁၀) တြင္ စတင္ဖြဲ႔စည္း
တည္ေထာင္ ခဲ့ေသာ အစိုးရ အဖြဲ႔အစည္း တခု ျဖစ္သည့္ (Talent Corp) ကိုပင္
မေလးလူမ်ဳိး တဦးမွ ဦးေဆာင္ ေနျပီး၊ ဘုတ္အဖြဲ႔ ဝင္မ်ားမွာ လည္း မေလး
လူမ်ဳိးမ်ား သာျဖစ္ေလသည္။ ျပည္သူပိုင္ဘ႑ာေငြမ်ားကို က်ခံသံုးစြဲျပီး ဖြဲ႔စည္း
|တည္ေထာင္ထားေသာ မေလးမ်ားသာ ၾကီးစိုးလႊမ္းမိုးေနသည့္ ထို Talent Corp
မွ ျပန္လည္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည့္ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသားပညာ႐ွင္ အေရအတြက္ ႏွင့္
ပတ္သက္ျပီး အတိုက္အခံလႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားမွ မၾကာေသးမီက ေမးခြန္းထုတ္
ခဲ့ၾကရာ ထံုးစံအတိုင္း တိတိက်က် ျပန္မေျဖႏိုင္ၾကပဲ ေဝေဝဝါးဝါး လုပ္ခဲ့သည္။
ဒုတိယအခ်က္မွာ၊ အစိုးရမွ အတည္ျပဳ ေထာက္ခံထား ေသာ လုပ္ငန္း ေဆာင္႐ြက္ေရး
မူဝါဒ မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း ၍ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မွဳႏွင့္ ညွိႏွဳိင္း လုပ္ေဆာင္မွဳ
မ်ားမွာ ဆိုင္းငံ့ထားျခင္း ခံရသည္။ တျမန္ မႏွစ္က ေစ်းကြက္ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာ
ညီေထြ႐ွိျပီး၊ အရည္အခ်င္း ေပၚ အေျခခံေသာ၊ ပြင့္လင္း ျမင္သာမွဳ႐ွိကာ၊
လိုအပ္ခ်က္ မ်ားအရ ျဖစ္သည့္၊ က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ေသာ အစိုးရမွ
ေထာက္ခံေသာ လုပ္ငန္း ေဆာင္႐ြက္မွဳ မူဝါဒ (Affirmative Action Policy)
ျဖစ္သည္ဟု ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ နာဂ်စ္ဘ္မွ ဆိုေသာ ၄င္း၏ စီးပြားေရး ပံုစံသစ္ (New
Economic Model) အား ၄င္းကိုယ္တိုင္မွ လိုက္ပါ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မ႐ွိခဲ့ေပ။
အေၾကာင္းမွာ အရည္အ ခ်င္း ေပၚ အေျခခံ ေသာစနစ္ (Meritocracy) ႏွင့္
ပြင့္လင္းျမင္သာမွဳ (Transparency) တို႔ကို ေဖၚေဆာင္ျခင္းသည္ မေလးမ်ား
၏ရပိုင္ခြင့္ မ်ား ဟု ၄င္းတို႔မွဆိုသည့္ အရာကို ျခိမ္းေျခာက္ ေနသည္ဟု ယံုၾကည္
ၾကေသာ ပါကာဆာ (Perkasa) ကဲသို႔ေသာ လက္ယာယိမ္း မေလးအဖြဲ႔
အစည္းမ်ား မွ ဆန္႔က်င္ ၾကေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မွဳမ်ားအား ဆိုင္းငံ့ ထားျခင္း ဆိုသည္ မွာ ႏိုင္ငံတကာ တြင္
ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္စြမ္း ႐ွိမွဳအား ထပ္မံ ထိခိုက္ ဆံုး႐ွဳံး ေစျပီး၊ စီးပြားေရး ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္
မွဳ ႏွဴန္းအား ပိုမို ေႏွးေကြး သြားေစမည္ဟု အဓိပၸာယ္ ရသည္။ ေဘးတြင္ သယံဇာတ
ဟူ၍ ဘာမွ မယ္မယ္ရရမ႐ွိလွပဲ ေရပင္ ဝယ္သံုးေနရေသာ စကၤာပူႏိုင္ငံ၏ GDP
per capita မွာ US$ 50000 အထက္တြင္ ႐ွိေနခ်ိန္တြင္ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏
GDP per capita မွာမူ US$ 20000 ဝန္းက်င္တြင္သာ႐ွိေနသည္။ စကၤာပူႏွင့္
ကပ္လ်က္ျမိဳ႕ျဖစ္ေသာ ဂ်ဳိဟိုဘာ႐ူျမိဳ႕ တြင္ နံနက္မိုးလင္းလွ်င္ စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္း
အလုပ္သြားလုပ္ၾကေသာ မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသားမ်ား အျပည့္ျဖစ္သည္။ အမ်ားစုမွာ
အလုပ္ၾကမ္းသမားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ေငြလဲႏွဳန္း (S$1 ~ MYR 2.4) ျဖစ္ေနျခင္း
က မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ အေတာ့္ကို မက္ေမာစရာျဖစ္ေန၏။
အေ႐ွ႕ေတာင္အာ႐ွ ေဒသတြင္း ျပည္ပတိုက္႐ုိက္ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမွဳ (FDI) ကိုဖိတ္ေခၚႏိုင္
စြမ္း႐ွိမွဳတြင္ လည္း စကၤာပူႏွင့္ ထိုင္းတို႔၏ေနာက္တြင္သာ ႐ွိေနေလ၏။ ယခု
ဗီယက္နမ္ကပါ စိန္ေခၚလာျပီျဖစ္သည္။
၄င္း၏ပါတီႏွင့္ အစိုးရ အရာ႐ွိမ်ားထံ မွ ထြက္လာေသာ ဖြလံုး မ်ားကို နာဂ်စ္ဘ္
အေနႏွင့္လည္း ယံုၾကည္လက္ ခံမွဳ ႐ွိခ်င္မွ ႐ွိမည္ျဖစ္ ေသာ္လည္း မေလးလူမ်ဳိး
မ်ား၏ ေထာက္ခံမွဳ ရ႐ွိရန္အတြက္ သူ႔အေနႏွင့္ ျငိမ္သက္ ေနခဲ့သည္။ မ်က္ေမွာက္
ကာလတြင္ ၄င္း၏ ပါတီ အေနႏွင့္ အတိုက္အခံ ဘက္မွ အၾကီးက်ယ္ဆံုးေသာ
စိန္ေခၚမွဳ ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ေနရခ်ိန္တြင္၊ အထူးသျဖင့္ လူမ်ဳိးေရးဆိုင္ရာ မူဝါဒႏွင့္
ေနာက္ဆက္တြဲ စီးပြားေရး အက်ဳိးဆက္ မ်ား ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အတိုက္အခံ မွ
အစိုးရ အား ထိုးႏွက္ ေနခ်ိန္ တြင္ ထိုသို႔ ေရငံုႏွဳတ္ ပိတ္ေနျခင္း သည္ ႏိုင္ငံ ေရး
အရ မူ ကြက္တိ ျဖစ္ေလသည္။ မေလး႐ွား ဒု-ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္း အန္ဝါအီဘရာဟင္
၏သမီး ျဖစ္ျပီး ငယ္႐ြယ္ေသာ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ျဖစ္သူ ႏူ႐ူလ္အစ္ဇာအန္ဝါ မွ
မေလးႏိုင္ငံ (သို႔) မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ မည္သည့္အရာ ျဖစ္သင့္သည္ ဆိုေသာ
မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္ အတြက္ အျခား အျမင္သစ္ မ်ား ဟု သူမမွဆို
သည့္ ကိစၥရပ္ ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးသား စကားရည္လုပြဲ တရပ္ က်င္းပရန္
အဆိုျပဳခဲ့သည္။ ထိုကိစၥေၾကာင့္ သူမအား ပါကာဆာအဖြဲ႔မွ အမ်က္သိုခဲ့ျပီး
၊ သူမ၏ စကားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကည္ညိဳ ပ်က္ေစသည္ဟု လည္း အစိုးရမွ
ဖြခဲ့ေသးသည္။
လူမ်ဳိးေရး ႏွင့္ ဘာသာေရး ကိစၥအား တုတ္ႏွင့္ ထုိးျခင္းသည္ ႏိုင္ငံေရး အရ
အေတာ္ပင္ တြက္ေျခကိုက္ သည္ဟု မေလး႐ွား အစိုးရ အေနႏွင့္ ယူဆေကာင္း
ယူဆမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အခြင့္အေရးအား ျဖတ္လမ္းလိုက္ျခင္း ႏွင့္အတူ
စီးပြားေရး ေပးဆပ္ရမည့္ တန္ဖိုး မွာလည္း ဒြန္တြဲပါလာမည္ျဖစ္သည္။
ျမင့္သထက္ျမင့္လာေနေသာ အံုႏွင့္က်င္းႏွင့္အက်င့္ပ်က္ျခစားမွဳ (Institutionalized
Corruption) ႏွဳန္းမွာလည္း မေလး႐ွား ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး ကို အျပင္းအထန္
ထိုးႏွက္ေနေလ၏။ ထိပ္ဆံုးမွ ေအာက္ဆံုးအထိ အက်င့္ပ်က္ခ်စားေနၾက၍
(2010 CPI Index) တြင္ အက်င့္ပ်က္ျခစားမွဳ အနည္းဆံုးအေနအထားျဖင့္ ဒိန္းမတ္ႏွင့္
နယူးဇီလန္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ ပထမဆင့္ ရ႐ွိခဲ့ေသာ စကၤာပူႏိုင္ငံႏွင့္ ယွဥ္ပါက
အလြန္ပင္ အလွမ္းကြာဟေနသည္။ လူနည္းစု မေလး႐ွား ႏိုင္ငံသား မ်ားသည္လည္း
သူတို႔ပိုင္ေငြ မ်ား ႏွင့္ ကြ်မ္းက်င္မွဳ အရည္ အေသြးမ်ားကို တခါတည္း မျပီး မေလး႐ွား
ကို အျပီး စြန္႔ခြာသြားၾကမည္ သာျဖစ္သည္။ လူမ်ဳိးေရး မတည္ျငိမ္ မွဳ မ်ားႏွင့္ အဓိပၸာယ္
႐ွိ႐ွိ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မွဳ မ်ား မ႐ွိျခင္းအား ပူပန္ေၾကာင့္ ၾကမွဳမ်ား ႐ွိေနၾကေသာ
ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံသူ မ်ားသည္လည္း စီးပြားေရး လုပ္ရန္ အတြက္ အျခား ေသာ ႏိုင္ငံ
မ်ားကိုသာ ေလ့လာ ၾကည့္႐ွဳေနၾက လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။
(DK: မေလး႐ွားႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၉၅-၁၉၉၈ ကာလအတြင္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ
အေမရိကန္သံအမတ္ၾကီး ေဂ်ာ္န္မားေလာ့တ္ (John R. Malott) ၏ The Price
of Malaysia’s Racism ကိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုပါသည္။ ယခုေဆာင္းပါးသည္
အနာေပၚတုတ္က်ျဖစ္သြားရသည့္ မေလး႐ွားအစိုးရ၏ အ႐ွဳိက္ကုိထိုးႏွက္ခဲ့ျပီး
ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္နာဂ်စ္ဘ္၏ လက္ေထာက္၊ ဝန္ၾကီးတဦးျဖစ္သူ နာဇရီအဇစ္ မွ အေမရိကန္
သံအမတ္ၾကီးေဟာင္း ေဂ်ာ္န္မားေလာ့အား ျပည္ဝင္ခြင့္ ပိတ္ပင္ရန္ပင္ အၾကံျပဳခဲ့သည္
အထိ တုန္႔ျပန္မွဳမ်ား႐ွိခဲ့သည္)
by FNG
http://freedomnewsgroupမွကူးယူေဖၚျပပါသည္။
